06-08-08

de berg

Goede herinneringen had ik niet aan de berg. De laatste keer kwam ik er voor een gastroscopie. AFSCHUWELIJK. Wat iedereen me ook vertelde over mammo's, zo pijnlijk kon het al niet meer zijn.

Dus tamelijk gerust volgde ik de blauwe pijl. Wachtte een eeuwigheid. Volgde de verpleegster.

Het viel voor mij inderdaad mee. Allez, dat was al een eerste opluchting. Terug naar de wachtzaal. Wachten op de echo. Mijn verstand zat toch reeds dagen in wacht-modus. Wachten op het verdict. Mijn leven leek even mee te wachten, al deed ik overal alsof mijn neus bloedde. Uiterlijk moest niemand iets zien.

Opnieuw volgden we de verpleegster. Weer kleertjes uit.

Als de assistent na een vijftal minuutjes draaien en zoeken, turen en staren er de prof bijhaalde, had ik mijn officieus verdict. Vreemd maar, ik aanvaardde zonder meer. Ik vroeg nog naar die tweede knobbel, gedetecteerd door de huisarts, maar die vonden ze niet.

Er werd geprikt. Volledig pijnloos.De huisarts zou geïnformeerd worden. Vrijdagochtend zou ik mogen bellen.

Ik stond terug buiten.

20:43 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.