10-08-08

Mallemolen...

... Gek hoe wachten een tweede natuur is geworden in die mallemolen van onderzoeken, dokterswijsheden, prikjes en foto's allerhande. Nog gekker de vanzelfsprekendheid waarmee we van de ene dienst naar de andere lopen voor nog een extra opinie over dat zieke lijf van ons.

Ik wiste onlangs de smsjes in mijn gesm. Mijn berichtjes waarmee ik aan het thuisfront liet weten dat er geen uitzaaiingen te vinden waren. Achteraf toch verbluffend hoe zelfzeker ik was. Helemaal alleen zou ik gaan naar de dokters en onderzoeken. Niemand mocht mee ... Wat een geluk dat er alleen maar "goed nieuws" volgde. Sinds ik de blogjes hier volg ... wat een naïviteit.

Ook chapeau voor alle bergbewoners. Overal werd ik warm onthaald, goed geholpen en sommigen waren zelfs zo lief om het goede nieuws direct te vertellen. Want geef nu toe, is er iets hatelijker dan zelf als laatste te weten te komen wat al die wijzen op ONZE fotootjes menen te ontdekken?

Alleen goed nieuws was het trouwens niet. Na mijn eerste gesprek met mijn "wijze" (eventjes stelenvan me-myself-and-cancer ) zat ik met een tumor van 2.5 in mijn rechterborst. Maar paranoïa, of wat het ook mocht wezen op dat moment. Ik voelde gelijkaardige steken flauwer maar toch duidelijk in mijn linkerborst. Bovendien had de huisarts er ook iets gevoeld. Maar de mammo noch echo geloofden mijn verhaal. Mijn wijze wel. Ze voelde het ook. Hoe moet je mij niet vragen. Ik voelde niets, allez alleen de steken dan. Haleluia voor de "wijzen" want ik kreeg een NMRI. Minder leuk. Plots heb ik VIER tumoren en verandert het verdict van borstsparend naar bilaterale mastedinges. Slik.

22:57 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Mastedinges ... Doeme das minder hé :o(

Hopelijk doet de chemo goe zijn werk! Tja en de mijne ... pfff hoop dat het morgen weg is ... maar kga voor de veiligheid eens naar mijn "wijzen" bellen ... Hoop dat grote smurf raad brengt ;o)

Smurf ze nog

Gepost door: GI Sanne | 10-08-08

Je hebt het zelf zo ontzettend moeilijk én toch kom je mij oppeppen op m'n blogje! Hoe doe je het toch?
Ongelofelijk bedankt hoor!!

Ik denk aan je.....
Dikke knuffel!

Gepost door: Sofietiewietie | 11-08-08

las het al bij je 'behandeling', dat je voor het 'zware werk' gaat... heftig joh!
en ik herken wel wat van den 'berg'; bij mij ging het ook ineens van stadium 1b naar 2b, maar wel goed is dat ze je steeds au sérieux nemen hé...
je bent daar in goei handen...
greetz
tricky

Gepost door: tricky | 11-08-08

Flupque van niets tot 4...moet wel enorm confronterend geweest zijn en nu heb je het ook zo zwaar. Er zullen nog moeilijke momenten komen vrees ik, maar weet dat ik aan je denk en er voor je wil zijn!
Je kunt me dus altijd mailen en ik zal je onvoorwaardelijk steunen!
Liefs

Gepost door: Veerle | 11-08-08

De commentaren zijn gesloten.