06-10-08

Loos ...

waas ... mist ... wolken ... ruis ... Ik ben de weg uit het oog verloren ... Een ratje knaagt ergens ter hoogte van mijn slapen aan mijn optimisme en in mijn hart en buik woelen er nog een paar mijn vertouwen en gemoedrust om ... Moedeloos, hopeloos, radeloos, een tijdje was ik ook woordeloos ... loos. Ik lijk terug aan af, of zelfs een stukje verder terug ... Ik ben van de weg af. Ik sta in het kreupelhout en besef dat ik verkeerd ben gelopen ... maar waar de energie vinden om het gebaande pad terug te volgen en opnieuw te beginnen. De pot mayonnaise die kapotvalt op de vloer na een hele voormiddag poetsen ... 's nachts een verkeerde afrit nemen en doelloos verderrijden in de hoop ergens een herkenningspunt te ontwaren ... dat deken van verstomming dat op je lijkt te vallen ... de weinige resterende kracht die lijkt weg te stromen zodat je je wil verstoppen en wegkruipen ... mama! Mijn verbazing neemt toe bij elk woord dat ik zoveel negativiteit hier durf neerpennen ... het vloekt met mij ... ik ben een optimist ... tot in de ... Sorry pun was intended. Maar het is waar.

Dag en nacht verschil. Letterlijk. Overdag is mijn geest helder. Ik heb energie. Ik ben gefocussed. Ik leef in het nu, zelfs tijdens het poetsen lol! (aha een zweem van een glimlach ;)

Na een uitzending van Oprah met oa Louise Hay (cfr blog van Claudine) had ik weer een paar mooie steentjes gevonden. Er  werd oa gesproken van een "wensenbord" ... Ik herdoop het meer in een energiebord. In mijn geval een kartonnetje waar ik volgende doelen zo netjes mogelijk op heb neergepend:

Ik wil gezond én oud worden.

Ik wil mijn kinderen een warme en liefdevolle opvoeding geven.

Ik wil een harmonieuze liefdevolle relatie met mijn man.

Ik wil een harmonieuze liefdevolle relatie met mijn familie.

Ik wil mijn leraar-zijn optimaliseren.

Dat zijn de doelen waar ik mij op wil focussen, daar wil ik mijn energie op richten ... en het geeft mij een goed gevoel. Die gerichtheid. En alhoewel verre van perfect ... het vloeit, het kabbelt ... ik weet dat ik richting de zee stroom ...

Maar waarom dan die nachten ... vermoeidheid alleen knaagt zo niet ... er is wel degelijk meer aan de hand. Mijn lichaam protesteert ... mijn ziel?

Ademhalen ... 

Een stuk frangipanetaart, deze middag gebakken met de kids ... :)

Een nachtje rust ...

Geduld ...

Geluk ...

Genieten van de kleine dingen ...

Dankbaarheid ...

En nog maar eens diep ademhalen ... en voortgaan.

22:51 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Wat kan ik hier nu neerpennen...het lijkt uit mijn toetsenbord te komen...

Maar ik klim weer omhoog...en ook jij gaat dat doen...
Wel een goed idee zo'n energie-wensenbord


Ik ben niet anders dan de buurman, - ik hou niet van gedoe
‘k ben tevreden met mijn leven, ik ben doorsnee ‘k geef het toe
maar er zijn van die momenten waarop alles vierkant draait
dat het gras onder mijn voeten door mezelf is weggemaaid

O ja ...

Zo vaak nam het lot mij zonder iets te vragen bij de hand
zo vaak zei ik tot mezelf waar ben ik nu weer aanbeland
in een straatje zonder eind - met mijn kop tegen de muur
soms ten goede, soms ten kwade, och dat went wel op den duur
Maar 'k geef niet op - ik geef niet toe
misschien al lang aan ‘t vechten, maar ik ben niet moe
ik geef nooit op - ik ga voluit
en op mijn bakkes soms, maar dat maakt mij niets uit
Ik geef niet op - ik ben beslist
een fanatieke optimist tot in de kist
ik geef nooit op - al krijg ik klop
ik spring weer recht en trek mijn zondagskindgezicht

Maar als jij lacht, naar me lacht
wordt alles anders, dan is de storm voorbij
als je zacht, naar me lacht
dan ben ik ongeremd - doodeenvoudig blij
Oude wonden openrijten - heeft totaal geen zin
en verdriet zal altijd slijten - en is steeds een nieuw beginnen
en lijkt het leven soms een door een gek geschreven soap
ik roep samen met de softies: waar er liefde is is hoop!

Ik geef niet op - ik geef niet toe
ik ben al lang aan 't strijden, maar ben lang niet moe
ik geef nooit op - ik ga voluit
op mijn gezicht misschien, maar dat maakt mij niets uit
Ik geef niet op - ik ben beslist
ja noem mij maar een optimist tot in de kist
ik geef nooit op - al krijg ik klop
op mijn gezicht, het duurt nog lang voordat ik zwicht
Ik geef niet op - 't is niet gedaan
zelfs als de wereld stopt zal ik nog verder gaan
ik geef nooit op - geen denken aan
het is de godvergeten zin van mijn bestaan

http://allemaalanders.ronnymosuse.com/liedje/ik-geef-niet-op












Gepost door: Wenneke | 06-10-08

Louise Hay Boekje is echt aan aanrader ...

Volhouden en geduld ... je zal wel zien ... voor je het weet ben je weer die supermama!

Liefs

Gepost door: GI Sanne | 07-10-08

over toelaten ... hey meid...
ik vrees dat het 'er' bij hoort... de weg af en toe kwijt zijn... je krijgt geen mooi vooraf uitgetekende route mee hé, als je aan dat K-avontuur begint... dus logisch toch dat je af en toe de verkeerde wegjes inslaat...
wat ik leerde in de mindfulness - en wat jou hierin misschien ook kan helpen?! -: gewoon toelaten en aanvaarden wat er IS, hoe het ook IS, ook dit gevoel van de weg kwijt te zijn, met MILDHEID benaderen, en het als het ware 'verwelkomen'... als je er mee in gevecht gaat, vreet het energie, en word je er steeds ongelukkiger door, als je het met mildheid kan laten 'zijn', zal je snel merken dat het weer weg-ebt... en kan je je weg weer voortzetten...
je komt er wel... al is het soms met een omwegje!
liefs en sterkte in het mild zijn en toelaten (ook niet mijn sterkste kant hoor! maar eh, oefening baart kunst, nietwaar?!)
tricky

Gepost door: tricky | 07-10-08

*** Dat zijn heel mooie doelen ..Ga ervoor !!!
Heel fijne woensdag gewenst
Groetjes

Gepost door: illness | 08-10-08

zut... ik heb het altijd moeilijk om op een uiting van zoveel pijn te reageren, ik wil je zo graag helpen, maar weet niet hoe...
Ik voel heel goed je verdriet, het is zo tastbaar in dit postje. Denk vooral niet, Flupke, dat dit geen normale reactie is, het is ook allemaal zo zwaar wat je te verwerken krijgt.
Niets mis dus met deze uiting van 'loosheid', als het een klein beetje helpt dat je dit deelt... dan heb je hier wel een paar oren die naar je luisteren, maar het klinkt zo loos...
Sterkte meisje!

Gepost door: rikkert | 08-10-08

slapen is belangrijk Hey flupque ,
een goede nacht is belangrijk.
Dus neem ik sinds een aantal weken af en toe een half slaappilleke. Gewoon om mijn lichaam te laten recupereren en dus een nacht door de slapen. En de nachten daarna slaap ik ook beter. Tot het effect helemaal uitgewerkt is ... en ik maar weer een halfke neem.
Want slapen is belangrijk tijdens het herstel.

groetjes,
Katleen

Gepost door: Katleen | 08-10-08

De commentaren zijn gesloten.