08-10-08

MBC Preop ...

Het is zover. Morgen zoeken we het weer hogerop. Eerst worden mijn bloedvaten van mijn buik bestudeerd voor de geplande reconstructie van mijn borsten. Daarna mag ik mijn wijze gaan uithoren over de operatie, de resultaten van de scan. De tijd kan niet snel genoeg vooruitgaan. Ik heb de laatste dagen weer pijn in mijn borsten en onder mijn oksels ...  Het is pijnlijk hoe hard twijfel slaan kan. Dus "wijze van den berg" werken die pacmannekes wel? Waarom groeit mijn haar nu al terug? Je gaat mij toch wel "redden" hè. Zou ik niet beter silliconen laten inplanten?  Dat zijn de vragen. Niet vergeten. Ik word altijd zo zenuwachtig ... gelukkig dat zij wat beter gefocussed is, anders zou het mij vergaan zoals bij het zoeken van mijn portefeuille ... in de koelkast. Wat? Nog een vraag, dokter werken die pacmannekes vooral aan de afbraak van mijn brein???

Ik heb mijn mama voor de gelegenheid opgetrommeld. Tot nu toe moest ik altijd de stoere uithangen en alleen gaan. Waarom iemand storen om daarvoor helemaal mee te gaan bergbeklimmen? Maar nu wil ik mijn mama. "Pakkie pakkie" lol ... Mee binnen bij de dokter wil ik niet, denk ik toch ...

22:07 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

wat een gedoe om die onzekerheid...ik snap wat je bedoelt.... Maar neem je mama mee , ook naar binnen. Ze zal je tot steun zijn enne...twee weten meer dan 1. Als jij iets niet hoort, dan zij wel. En zij kan het op een andere manier interpreteren dan jij...
Ik wens je heel veel sterkte toe ook om de besluiten te nemen..

doeiii

Gepost door: Anita | 08-10-08

Lieve groetjes en voor morgen een fijne donderdag

Gepost door: Yolanda | 08-10-08

Ik wens je veel wijsheid vandaag bij je wijze, want jij zal dat ook nodig hebben. het zijn geen makkelijke beslissingen, ik begrijp dat er heel wat door je hoofd spookt.
En het is niet omdat je haar terug groeit dat de pacmannetjes niet verder strijden.

En ja, neem je mama maar mee naar binnen bij de dokter, ik begrijp het wel hoor, ik ben ook zo'n stoere, maar toch... 4 oren horen meer dan 2.

Gepost door: rikkert | 09-10-08

lieve flupque het is verdikkeme ook niet niks hé, waar je over moet beslissen (in zoverre dat je daar al zelf iets over te beslissen hebt, want uiteindelijk ben je toch erg afhankelijk van je wijze hé!)... ik kan me heel goed inleven in hoe je je nu moet voelen, denk dan terug aan mijn beslissingen van een tijd geleden, ivm alles weg of besparend enz... pffff... neem je twijfel ook maar au serieux joh, en normaal dat je bang bent... goed dat je het zo af en toe van je af kan schrijven... en dat je een mama hebt die met je meegaat... wat een prachtig liedje trouwens... lieve flupque, we hebben elkaar nog niet irl ontmoet, maar ik probeer vandaag heel dicht bij je te zijn... (zelfs letterlijk, want ga vanmiddag naar dialyse daarboven!)
veel moed!
tricky

Gepost door: tricky | 09-10-08

Mijn kaarsje brandt speciaal voor jou vandaag !!

Gepost door: Annick | 09-10-08

Je mama Hopelijk is het allemaal wat meegevallen vandaag.

En neen, we moeten niet altijd de superheldin uithangen hé. Waar zouden we zijn zonder onze mama's. Wat mij betreft mijn beste maatje in deze strijd!

Liefs

Gepost door: GI Sanne | 09-10-08

Lieve Flupque, niemand verlangt van je je steeds sterk houdt en stoer bent. Ik moest vorig jaar ook dikwijls die berg 'alleen' beklimmen en was zo ontzettend gelukkig dat op de moeilijkste momenten mijn zoon en schoondochter met me mee die 'hoge' berg beklom, eeuwig zal ik hen daarvoor dankbaar zijn. Neem gerust de hand van je mama en laat ze niet los... ze kan zoveel troost bieden....
Sterkte...

Gepost door: anita-angèle | 09-10-08

Dag Flupque,

Ook straffe madammen moeten niet altijd sterk en stoer zijn...Ondertussen ben je er al geweest...hoe was het? Heb je alles kunnen vragen? Hebben ze je een beetje gerust kunnen stellen, die wijzen...

Liefs
Wenneke

Gepost door: Wenneke | 09-10-08

De commentaren zijn gesloten.