27-10-08

gemodificeerde radicale mastectomie

Woensdag is het zover ... gemodificeerde radicale mastectomie ... ik herhaal het nog maar eens. Ik weet niet of het volledig tot me doordringt. Ik ben kalm, rustig, ik lijk er vrede mee te hebben. Mijn borsten zelf ook lol, voor het eerst sinds lang lijden ze niet aan de vreemde pijntjes van allerlei soort. Geen stekende, geen zeurderige, geen kloppende, geen trekkende. Niets. Zeer rustgevend voor de verandering.

Ik verzamel pyama's en slaapkleedjes. Ik keur onderbroeken op zedige degelijkheid. Ik ruil de inhoud van de zomerkleerkast met die van de winter ... Verbaas mij over de stilte in huis zonder kids (zijn bij oma en opa). Lunchafspraak met een goede vriendin ...

En op de achtergrond héél zachtjes een vleugje angst. Angst voor de narcose. Voor eventuele verborgen geheimen van het kankermonster in mijn lichaam. Voor de reconstructie( lichaamseigen weefsel uit de buik). Voor de pijn. Voor de revalidatie. Voor het aanvaarden van de veranderingen die gaan plaatsnemen in mijn leven. De te voorziene, de onvoorziene ... Voor manlief en hoe hij dit alles een plaats zal kunnen geven. Maar héél zachtjes ... Ik heb er vrede mee ... hoop ik lol. 

Wish me luck! I hope I'll be back soon ...

16:48 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

18-10-08

Martha Beck's Anti-Complain Campaign

omag_200710_complain_125x163

Zeuren, klagen, ventileren ... iedereen doet dat, toch? Mijn aandacht was in ieder geval getrokken. Niet dat ik werelds grootste zeurpiet ben (ook al zou manlief misschien een wenkbrouwspier durven trainen bij het lezen van dit postje lol), verre van hoop ik toch haha. Maar zo'n campagne (link onder prentje) ... kan niet oninteressant zijn ... al hoopte ik er misschien stiekem een verweer te vinden tegen het gezeur rondom mij ... ik botste op een spiegel met een uitdaging ... wat doe ik met het mijne? Wel mijn laatste uitdaging was "zen" blijven ... rustig ademhalen ... in en uit ... het, neen MIJN leven gaat verder ... niet uit balans raken ... niet het grote gelijk willen halen ... liefde! En dan maar hopen dat de zen lang genoeg kon duren tot er tijd was om te ventileren bij manlief, ouders, vriendinnen, collega's ... al naargelang de bron van het ongenoegen :)

Maar nu vertelt die lieve dame over een nieuwe uitdaging ... een "zeurvasten". Niet meer luidop luchten van het hart. Niet meer zagen. Niet meer klagen. Twee richtingen kan het uit zo blijkt. Ofte wel verlies je de uitdaging en ontploft de zen. Of je kanaliseert al die negatieve energie naar een waarachtiger zen. Piece of cake anyone?

Het spreekt me wel aan moet ik toegeven, maar of ik hier "vrouw" genoeg voor ben? Ik wil het wel proberen. Eerlijk is eerlijk. Ventileren voelt goed ... maar er zit waarheid in wat ze zegt ... trop is teveel en ... helemaal opluchten doet het ook niet dat zeuren ... eenmalig ja, maar de blijvende ergernissen? De "zeurpaardjes"? Op stal zetten dan maar?

22:41 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

15-10-08

Keuzes ...

Daar draait het dezer dagen om. De keuzes die voor jou gemaakt worden door het leven ... de keuzes die je onbewust sturen ... de keuzes die voor je staan en soms zo moelijk te nemen zijn. Keuzes.

Ik kies dan toch voor de reconstructie met lichaamseigen weefsel ... het was een moeilijke beslissing, en ze is niet van harte genomen ... maar ik heb rust nu. Ik hoop dat ik die rust behouden kan na de operatie en het "wat als" -monster uit mijn buurt blijft.

Ik kies niet voor de vermoeidheid. De vermoeidheid kiest voor mij ... grrr ... maar een beetje kan ik nog wel kiezen. Ik kies niet voor oververmoeidheid. Niet voor een extra kan koffie. Ik kies voor recuperatie.

Maar nu moet ik dus ook kiezen waaraan ik die kostbare uurtjes energie schenk? Mijn gezin is mijn prioriteit. Er schiet niet veel meer over na zo'n dagtaak ... al zeker niet als er buikgriep infiltreert in ons huisje ... Ik kies voor een dagboek, een ouderwets in een mooi roze etui met donkerroze borduursel ... Ik kies voor lezen in "De kracht van de stilte" van Eckart Tolle ... En hier kom ik ook nog wel langs, maar niet meer dagelijks ... Ik kies voor vriendschap, de oude en de nieuwe ... Ik kies voor informatie over gezondheid en spiritualiteit ... kleine beetjes ... kleine stapjes ... Ik kies voor diep in en uitademen ...

21:05 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

09-10-08

beeeeetje gerustgesteld :)

OK! Wat hebben we vandaag geleerd Piet?

1. Bloedvaten in buik zijn ok.

2. Wijze is tevreden over verloop chemo.

3. Op den berg kijken ze graaaaaaag tv ... nog meer plaatjes van mijn torso gemaakt door een variëteit aan technologische hoogstandjes.

4. Mijn bloed is zeer in trek. Vandaag: de stollingsgraad. ok!

5. Anesthesisten zijn een vreemd volkje. Eerst diep in de ogen kijken, dan tong uitsteken? Vervolgens zijn tip voor een gezond leven: drie glazen rode wijn per dag. Ok?

Santé!

 

21:20 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

08-10-08

MBC Preop ...

Het is zover. Morgen zoeken we het weer hogerop. Eerst worden mijn bloedvaten van mijn buik bestudeerd voor de geplande reconstructie van mijn borsten. Daarna mag ik mijn wijze gaan uithoren over de operatie, de resultaten van de scan. De tijd kan niet snel genoeg vooruitgaan. Ik heb de laatste dagen weer pijn in mijn borsten en onder mijn oksels ...  Het is pijnlijk hoe hard twijfel slaan kan. Dus "wijze van den berg" werken die pacmannekes wel? Waarom groeit mijn haar nu al terug? Je gaat mij toch wel "redden" hè. Zou ik niet beter silliconen laten inplanten?  Dat zijn de vragen. Niet vergeten. Ik word altijd zo zenuwachtig ... gelukkig dat zij wat beter gefocussed is, anders zou het mij vergaan zoals bij het zoeken van mijn portefeuille ... in de koelkast. Wat? Nog een vraag, dokter werken die pacmannekes vooral aan de afbraak van mijn brein???

Ik heb mijn mama voor de gelegenheid opgetrommeld. Tot nu toe moest ik altijd de stoere uithangen en alleen gaan. Waarom iemand storen om daarvoor helemaal mee te gaan bergbeklimmen? Maar nu wil ik mijn mama. "Pakkie pakkie" lol ... Mee binnen bij de dokter wil ik niet, denk ik toch ...

22:07 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

06-10-08

Loos ...

waas ... mist ... wolken ... ruis ... Ik ben de weg uit het oog verloren ... Een ratje knaagt ergens ter hoogte van mijn slapen aan mijn optimisme en in mijn hart en buik woelen er nog een paar mijn vertouwen en gemoedrust om ... Moedeloos, hopeloos, radeloos, een tijdje was ik ook woordeloos ... loos. Ik lijk terug aan af, of zelfs een stukje verder terug ... Ik ben van de weg af. Ik sta in het kreupelhout en besef dat ik verkeerd ben gelopen ... maar waar de energie vinden om het gebaande pad terug te volgen en opnieuw te beginnen. De pot mayonnaise die kapotvalt op de vloer na een hele voormiddag poetsen ... 's nachts een verkeerde afrit nemen en doelloos verderrijden in de hoop ergens een herkenningspunt te ontwaren ... dat deken van verstomming dat op je lijkt te vallen ... de weinige resterende kracht die lijkt weg te stromen zodat je je wil verstoppen en wegkruipen ... mama! Mijn verbazing neemt toe bij elk woord dat ik zoveel negativiteit hier durf neerpennen ... het vloekt met mij ... ik ben een optimist ... tot in de ... Sorry pun was intended. Maar het is waar.

Dag en nacht verschil. Letterlijk. Overdag is mijn geest helder. Ik heb energie. Ik ben gefocussed. Ik leef in het nu, zelfs tijdens het poetsen lol! (aha een zweem van een glimlach ;)

Na een uitzending van Oprah met oa Louise Hay (cfr blog van Claudine) had ik weer een paar mooie steentjes gevonden. Er  werd oa gesproken van een "wensenbord" ... Ik herdoop het meer in een energiebord. In mijn geval een kartonnetje waar ik volgende doelen zo netjes mogelijk op heb neergepend:

Ik wil gezond én oud worden.

Ik wil mijn kinderen een warme en liefdevolle opvoeding geven.

Ik wil een harmonieuze liefdevolle relatie met mijn man.

Ik wil een harmonieuze liefdevolle relatie met mijn familie.

Ik wil mijn leraar-zijn optimaliseren.

Dat zijn de doelen waar ik mij op wil focussen, daar wil ik mijn energie op richten ... en het geeft mij een goed gevoel. Die gerichtheid. En alhoewel verre van perfect ... het vloeit, het kabbelt ... ik weet dat ik richting de zee stroom ...

Maar waarom dan die nachten ... vermoeidheid alleen knaagt zo niet ... er is wel degelijk meer aan de hand. Mijn lichaam protesteert ... mijn ziel?

Ademhalen ... 

Een stuk frangipanetaart, deze middag gebakken met de kids ... :)

Een nachtje rust ...

Geduld ...

Geluk ...

Genieten van de kleine dingen ...

Dankbaarheid ...

En nog maar eens diep ademhalen ... en voortgaan.

22:51 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

02-10-08

hartje

Mijn hart is geslaagd voor de test ... nu nog hopen dat dit het begin is van nog meer goed nieuws!

 

22:23 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |