10-11-08

All inclusive III

:) Ok ... eventjes een waarschuwing lol ... Tijdens het typen van dit relaas, zit er hier een mannetje op mijn schouders te gapen "boooooring" .... maar ik moet dit echt nog wel even kwijt lol... nog een paar postjes geduld met deze dame lol.

's Morgens werd ik gewekt door manlief, die nog eventjes op bezoek kwam voor ze  mij naar het operatiekwartier brachten. Nog steeds geen zenuwen... en mochten die dan toch nog hun opwachting hebben willen maken ... Xanax! :)) Het wonderpilletje lol ... er was al bijna geen anesthaesie meer nodig haha!

Om half acht werd ik dan weggereden. En verder? Ik herinner mij enkel dat een man zich voorstelde als professor huppeldepup die alvast al de voorbereidingen ging treffen tot mijn wijze zich zou aandienen. Een los gesprekje over bijkomende poorten .... zzzz.

Toen het doek terug openging, waren we meer dan tien uur verder. Ik werd verzorgd door een lieve dame, die zo vriendelijk was mijn maagsonde snel en efficiënt te verwijderen toen bleek dat al mijn energie zich louter op dat verzoek concentreerde.

Mijn man kwam ook nog op bezoek, maar de anesthaesie bleek nog heel lang na te werken, want veel herinner ik mij niet meer van die avond en nacht op intensieve. Mijn bloeddruk stond te laag en ik maakte koorts, maar ik voelde mij in goede handen en dommelde terug in (allez voor telkens een uurtje, want dan volgde er telkens een check of ik nog steeds goed reageerde op de operatie lol)

De ochtend erop herinner ik mij jammer genoeg maar al te goed. Ik had veel pijn. Maar de man die 's nachts dienst had, leek niet meer van plan hier iets aan te veranderen, zijn shift zat er bijna op. Ik meldde het aan de twee dames die overnamen, maar ook zij schenen niet gehaast. Toen ze dan uiteindelijk met een pijnstiller aankwamen, vroegen ze me doodleuk even op mijn zij te gaan liggen. "Euh ... "Ik probeerde wel, maar zonder resultaat. (okseluitruiming aan bijde armen + enorme pijn aan mijn buik = (quasi) immobiliteit) Toen ging één van die verpleegsters mij wel even omdraaien ... man man man ... zelden zo'n pijn gevoeld. Gelukkig staakte ze snel haar pogingen, maar het kwaad was geschied. Ik was helemaal in shock. Enige voordeel: plots kreeg ik wel pijnstillers zónder mij te moeten draaien. Nadeel: één van de dames in kwestie bleef ondertussen maar herhalen dat ik niet zo lang mocht wachten om pijn te melden???? En dat het allemaal de schuld van hun voorganger was, die had niet op tijd de nieuwe baxter met pijnmedicatie toegevoegd ... Euh??? Met de weinige energie die ik nog had wou ik het mens graag in stukjes gaan snijden. Koken van woede lukte niet, maar stamelen dat ik wel degelijk mij had beklaagd over de pijn deed ik nog een paar keer tevergeefs. Ach, ze hebben nadien wel extra hun best gedaan om mij zo voorzichtig mogelijk te verzorgen ... erratum humanum est.

Na de middag mocht ik dan terug naar mijn kamertje. Tot mijn grote opluchting omgetoverd tot 1persoonskamer tijdens mijn afwezigheid. Én met heel vriendelijke verpleging compleet op de hoogte van mijn operatie. Een hele opluchting.

16:22 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

jeetje..wat een stelletje sukkels toch...Snappen die nu niks??? Ik zou het toch er niet bij laten dat die vorige sukkel aanhet eind van zijn dienst geen zin had om nog wat uit te voeren...Jij vergaat van de pijn en dan moet je op je zij liggen?? Die hebben zeker zelf nog nooit iets meegemaakt !!!
Hopelijk was de nazorg na die pijnstiller stukken beter dan de voorzorg voor de pijnstiller..
ik wens je heel veel beterschap toe,

groetjes

Gepost door: Anita | 10-11-08

painful... goh meid, wat een 'sukkels' daar op intensieve... al goed dat je daar niet te lang bent moeten blijven!
en wat fijn dat je toch je éénpersoonskamer kreeg...
en nu... vooral goed herstellen!
liefs
tricky

Gepost door: tricky | 10-11-08

eindelijk... ...lukt het me te reageren, ik kon wel lezen, niet reageren. Zo wist ik sinds zaterdag dat alles naar wens verlopen was, het was een hele opluchting, dagelijks kwam ik hier eens kijken.

Tja, dat verhaaltje van vandaag, ongehoord is dat natuurlijk, maar dat zijn van die zaken die HELAAS te vaak voorvallen.

Het belangrijkste nu is dat er geen onverwachtte apen uit de mouw kwamen en nu hop naar herstel.

Suc6!

Gepost door: rikkert | 10-11-08

Dag Flupque,

Man, man man wat een stelletje amateurs daar op intensive care....

Was blij je berichtje te krijgen en om hier nu je verhaal te lezen.
Neem maar voldoende tijd om quick te herstellen!

Liefs
Wenneke

Gepost door: Wenneke | 11-11-08

*** Tis niet te geloven wat je kan meemaken na zo'n zware operatie..Onmiddelijk ontslag is nog veel te braaf..Kheb het ook meegemaakt hoor..Helemaal niet vriendelijk en begrijpend..Zou toch niet zo mogen zijn..Want je hebt amper energie om iets te doen of te zeggen..
Gelukkig dat je daarna wel een 1 persoonkamer kreeg en wel vriendelijke verpleging..Welke afdeling kwam je terecht als ik vragen mag.? Ik ken ondertussen al veel van die afdelingen,haha..

Heel veel sterkte en snelle genezing toegewenst..
Lieve groetjes

Gepost door: illness | 11-11-08

jouw verhaal laat dat manneke maar zitten ...
Doe je verhaal, het gaat om jou.

knuffel,
Katleen

Gepost door: Katleen | 11-11-08

Hallo Flupque... zitten hier volop in de renovatiewerken... kwam jou even sterkte wensen en tot de volgende keer.

Gepost door: Annick | 11-11-08

Tssss Wat een miserie ... in die ziekenhuizen vergeten ze soms denk ik dat ze met mensen werken!

Toch blij te lezen dat het je al wat beter gaat. En nu rustig genezen!

Groetjes

Gepost door: GI Sanne | 12-11-08

ik kwam nog eens zien of er nog wat nieuws wat... Ik hoop dat geen nieuws goed nieuws betekent...
Dikke knuffel

Gepost door: Anita | 13-11-08

De commentaren zijn gesloten.