01-04-09

Scharrelen...

Operatie vlot verlopen. Voel me ook tamelijk ok.

:)

Bedankt voor jullie lieve reacties!

Scharrelen. U weet wel, zoals onze vriendinnen de kippen. Zeer ergerlijk. Ik wist niet dat ik het ook kon. Ik vond het vooral altijd héél vervelend als anderen het rondom mij deden. Zeker als ik probeerde te rusten. Wel, ik verdraag het ook niet van mezelf, het rondscharrelen dus . Zeer irritant. Ik zit hier temidden van mijn verzameling ditjes en datjes. Ditjes om te doen. Datjes om te zeggen. Ditjes om over na te denken. Datjes die we niet mogen vergeten. Een aantal ditjes die we naar alle waarschijnlijkheid al vergeten zullen blijken te zijn. Datjes om voor te zorgen. Onverwachte ditjes. Datjes van de lange baan. En ik, ik scharrel maar wat rond tussen mijn ditjes en datjes.

Ik ben al scharrelend dus mijn dag begonnen. En ook al hoop ik niet de hele dag te hebben gescharreld, nu ben ik weer bezig ...   Scharrelen op het net dit keer. Als ik erover nadenk. Wist ik dus al wel langer dan vandaag, dat ik het scharrelen onder de knie heb. Ach ja. Vandaag gun ik mij wel een beetje van dit wangedrag. Ik ben wat zenuwachtig voor mijn operatie. Ze gaat dan toch door. Morgen (donderdag) mag ik mij presenteren en vrijdag is het dan zo ver. Brrr ... ik krijg er nog steeds koude rillingen van. Begrijp me niet verkeerd. Ik twijfel niet meer. Een paar zeer uitgesproken meningen van anderen brachten me even aan het wankelen, maar niet fundamenteel. Niet zoals bij de keuze van mijn reconstructie. Een keuze die ook al hadden ze me nog een paar jaar laten sudderen, misschien nog niet uitgesproken zou geweest zijn. Nee, ze mogen mijn eierstokken hebben. En de nevenwerkingen van de menopauze. Ok, die boezemen me nog steeds angst in. En de kommer en kwel die erbij zal horen. Tja, ... tenzij er een alternatief is met een glazen bol. Een boek waar ik kan opzoeken of er voor mij daar gegarandeerd geen kankers in het vooruitschiet liggen? 63 procent kans vind ik verdomd veel. Gewoon al puur statistisch wil ik zo'n risico niet lopen. En zoals ik de vorige keer al schreef. Zelfs twee jaar uitstel, lijken me mentaal verschrikkelijk zwaar. Wat een bron van gepieker elke keer mijn eierstokken een krimp geven. Ik mag er niet aan denken. Ik heb al last genoeg met de stress die ik niet via operaties de baas kan. Maar kom. Mijn badje met lavendelolie staat hier al naast mij te dampen, wie weet helpen de etherische olieën wel om straks wat serener mijn laatste voorbereidingen voor morgen te treffen.

 

21:14 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

*** Heel fijne woensdagavond
Lieve Groetjes

Gepost door: Illness | 01-04-09

Succes Hej,

Veel succes bij de operatie.... en ja, er zijn voor alles en altijd pro's en contra's maar uiteindelijk moet jij met jezelf en je beslissing leven (met nadruk op leven) en dan kan je maar beter doen waar jij je goed bij voelt....

Gepost door: me, myself | 02-04-09

Herkenbaar, dat brrr gevoel. Toen ik in mijn operatiehemdje op dat ligbed voor de lift lag te wachten dacht ik nog "loop ik nog snel weg nu het nog kan?"... maar dan begint plots dat kalmeermiddeltje te werken zodat je alle zorgen over laat aan die ploeg die zich met de grootste zorgen ontfermt over jou.
Kan je niets leuk doen om die laatste uurtjes wat draaglijk te maken? Ik was zo nerveus de dag dat ik binnenmoest (de avond voor de operatie moest ik binnen) dat we halsoverkop hebben besloten een paar uur vroeger te vertrekken, een mini-shopping te doen en een pannekoek te gaan eten. Dat heeft me toen echt geholpen. Het zonnetje schijnt ...terrasje met een dikke pull of zo...?

We duimen he!

Gepost door: tania | 02-04-09

in m'n gedachten Hey,

we zijn er in gedachten bij.
En ondersteunen je.

knffel,
Katleen

Gepost door: Katleen | 03-04-09

Helaba,

Contentement hier dat je operatie goed verlopen is :-)

Dikke knuffel
Wenneke

Gepost door: wenneke | 05-04-09

De commentaren zijn gesloten.