21-04-09

Bruine pijl

Gisteren voor de eerste keer naar de revalidatie geweest! Beetje zenuwachtig want de verwachtingen waren groot. Nu het zonnetje zich heeft laten voelen, schreeuwt men hele lijf en koppeke om de zuivering van de lente. En nu ik hersteld ben van mijn operatie staat er niets in mijn weg ... ! (Zucht, ben hier na het schrijven terug naar boven gescrolled ... ik kan toch niet laten om dit nog even toe te voegen en eigenlijk is het ook eerlijker om het ook niet weg te laten: In de hoop dat er geen kankermonstertjes door de mazen van het net zijn geslipt ... ze spreken altijd van dé crisisjaren ... eerst het eerste doormaken, dan de komende vijf ... maar echt gerust? ... Het hout vasthouden effect ... lol)

 

Ook al voelde ik mij wat verloren en een beetje teneergeslagen door het terug-naar-start-gevoel, de gevolgen van de operatie waren sneller weg dan ik had kunnen dromen! En de menopauzale klachten vallen heel goed mee bij mij. Ok, af en toe heb ik inderdaad het gevoel dat de centrale verwarming te lijden heeft van de aprilse grillen ... maar zo lichtjes dat ik het niet eens een klacht zou kunnen noemen op mijn zwaarste mopper-ik-ben-zielig-dag. Af en toe wat met de dekens wapperen 's nachts en overdag al eens vaker een laagje uit en terug aan. Iets minder aangenaam, en met de hakken over de sloot in het klachtenboek, hoofdpijn! Schijnbaar altijd in lichte mate op de achtergrond aanwezig ... en bij vermoeidheid en stress uiteraard heel makkelijk te veranderen in waar-is-de-ibuprofen-hoofdpijn. Maar je zult er mij niet meer over horen klagen ...

 

Terug naar de bruine pijl. Alle verhalen van de bloggenootjes hierover zijn verschillend ... zowel wildenthousiaste als negatieve versies ... maar zoals ik reeds schreef ... ik heb er heel hoge verwachtingen van. Ik wil namelijk een manier van leven ontdekken waarin ik de fundamenten kan leggen voor een evenwichtige manier van leven. Met een plaats voor mijn gezin, beweging, gezonde voeding, tijd voor mezelf en dat alles binnen enkele maanden in combinatie met een veeleisende job (of veeleisend flupque ach ja ... lol) Pas op, ik ben niet naïef! Ik weet dat geen enkel programma op 12 weken kan toveren. Ik meen wat ik zeg, de fundamenten verwacht ik te leggen ... aan de weg zal ik wel blijven timmeren ... alleen hoop ik niet al teveel op mijn vingers te slaan!

 

Dus ging ik met de glimlach en een rugzak met sportspulletjes naar den berg. Beetje onwennig mezelf gaan omkleden in de vestiaire, waar groep A zich al terug aan het aankleden was. Wel nog geen andere groep B-ers te bespeuren. Al gauw bleek waarom. De B groep is een mini groep. We zijn maar met zijn vijven voorlopig.

En daar zaten we dan even later, wie niet beter wist kon het ziekenhuis onmiddellijk vergeten ... we zaten in een turnzaal. Matjes, ballen, klimrekken en een enorme spiegelwand (wel een beetje confronterend ... nog nooit zoveel naar mijn tenen gekeken). Het programma werd toegelicht en er volgde een heel emotionele voorstellingsronde. De tranen stonden in mijn ogen, al bijna bij het luisteren naar de anderen ... en al zeker toen ik mijn eigen verhaal moest vertellen. Vroeger zou ik gedacht hebben dat ik PMS had ... maar dat excuus gaat niet meer op ... moelijk voor mij ... ik laat niet graag mijn gevoelige kant zien. En ik was niet de enige. De meesten van ons moesten een aantal demonen onder ogen zien. Opvallend was de "haardemon" ... ook al zit de mijne nu in een grazend schaap- fase  ... Voor sommigen was dit een moment om die prille lokken aan de buitenwereld te laten zien ... heel eventjes, onder lotgenoten ... aangrijpend... Ik moet trouwens oppassen wat ik hier neerschrijf over de revalidatie ... want er is een "wat-gebeurt-in-de-groep-blijft-in-de-groep-afspraak, die ik zeker wil respecteren...

En de oefeningen? Die waren in ware fitness-stijl. Zo een beetje zoals je soms op tv ziet. Intructeur vooraan, muziekje, stapjes links rechts en averechts (oh mijn god wat heb ik een slechte lichaamscoördinatie), sprongetjes, rekken en trekken ... niet zo eenvoudig als ik had gedacht en dan was ik nog veruit met decennia tussen de jongste deelnemer. Met respect voor de oudere dames ... of met lichte verontrusting over mezelf lol. De tijd vloog in ieder geval voorbij. En ik ging tevreden naar huis. Dit voelt goed!

Donderdag zal er eerst een lezing zijn en dan terug wat cardio! De lezing ga ik laten voor wat ze is, want echt niet van toepassing voor mij. Het zal namelijk gaan over protheses. Maar ik kan bijna niet wachten om verder te gaan oefenen! Euh, nu wel eerst terug recht raken met die stijve spieren lol!

10:17 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Waaw zo snel terug op gang getrokken!
Dit lijkt je eerste bladzijde van een gloednieuw hoofdstuk.
Dat en het zonnetje...
Vanaf nu elke dag een beetje beter!

Gepost door: tania | 21-04-09

*** Je begint idd aan een nieuw hoofdstuk nu hé...Ga er gewoon voor..
Fijne dinsdagavond
Groetjes

Gepost door: illness | 21-04-09

KanActief?
Heb daar al veel lof over gehoord. Trouwens, een ex-collega begon deze week ook aan dat programma, zal eens vragen in welke groep ze zit.
Suc6!

Gepost door: rikkert | 22-04-09

revalidatie fijn dat het je zo'n deugd deed! je zal er vast veel aan hebben... en binnenkort kunnen we mss samen iets van sport gaan doen, lol?! al zal dat bij mij nog even moeten wachten vrees ik, kaarsje uit hier momenteel, hihi!

Gepost door: tricky | 23-04-09

Fijn dat het deugd gedaan heeft... lotgenoten onder elkaar begrijpen elkaar zonder veel woorden...

Gepost door: Annick | 24-04-09

In gang schieten Het gaat je goed doen! Maar rustig aan ...

Liefs

Gepost door: GI Sanne | 27-04-09

Stramme spieren horen bij de revalidatie...gewoon voor ogen houden waarvoor je het doet hé! Enne zeker niets forceren...grenzen respecteren...al is dat helaas makkelijker gezegd dan gedaan hé!

een sportieve groet
Wenneke

Gepost door: wenneke | 27-04-09

je hebt veel moed! ik krijg mezelf weer niet op gang naar de révalidatie en het is nochtans noodzakelijk. Ik krijg de indruk dat het op de berg serieuzer aangepakt wordt dan hier. Enkel fietsen, op de loopband, wat roeien met de benen en dat is het! geen echte oefeningen zoals bij jou. Zal toch eens wat anders moeten proberen, zoals terug gaan zwemmen misschien.
Sorry dat ik zo lang niet op bezoek kwam, maar ik vergeet je niet hoor

warme groetjes

Gepost door: Claudine | 29-04-09

Geen nieuws goed nieuws?
En hoe gaat het nu met die revalidatie?

Gepost door: tania | 30-04-09

*** Voor morgen een fijne en zonnige zondag gewenst
Groetjes

Gepost door: illness | 02-05-09

Waar we elkaar al niet tegenkomen hè !!
Groetjes en een heel fijn weekend....

Gepost door: anita-angèle | 15-05-09

Zijn je pijlen verschoten, F?
Of heb je geen andere kleuren meer?
XXX

Gepost door: rikkert | 16-05-09

De commentaren zijn gesloten.