08-10-08

MBC Preop ...

Het is zover. Morgen zoeken we het weer hogerop. Eerst worden mijn bloedvaten van mijn buik bestudeerd voor de geplande reconstructie van mijn borsten. Daarna mag ik mijn wijze gaan uithoren over de operatie, de resultaten van de scan. De tijd kan niet snel genoeg vooruitgaan. Ik heb de laatste dagen weer pijn in mijn borsten en onder mijn oksels ...  Het is pijnlijk hoe hard twijfel slaan kan. Dus "wijze van den berg" werken die pacmannekes wel? Waarom groeit mijn haar nu al terug? Je gaat mij toch wel "redden" hè. Zou ik niet beter silliconen laten inplanten?  Dat zijn de vragen. Niet vergeten. Ik word altijd zo zenuwachtig ... gelukkig dat zij wat beter gefocussed is, anders zou het mij vergaan zoals bij het zoeken van mijn portefeuille ... in de koelkast. Wat? Nog een vraag, dokter werken die pacmannekes vooral aan de afbraak van mijn brein???

Ik heb mijn mama voor de gelegenheid opgetrommeld. Tot nu toe moest ik altijd de stoere uithangen en alleen gaan. Waarom iemand storen om daarvoor helemaal mee te gaan bergbeklimmen? Maar nu wil ik mijn mama. "Pakkie pakkie" lol ... Mee binnen bij de dokter wil ik niet, denk ik toch ...

22:07 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

06-10-08

Loos ...

waas ... mist ... wolken ... ruis ... Ik ben de weg uit het oog verloren ... Een ratje knaagt ergens ter hoogte van mijn slapen aan mijn optimisme en in mijn hart en buik woelen er nog een paar mijn vertouwen en gemoedrust om ... Moedeloos, hopeloos, radeloos, een tijdje was ik ook woordeloos ... loos. Ik lijk terug aan af, of zelfs een stukje verder terug ... Ik ben van de weg af. Ik sta in het kreupelhout en besef dat ik verkeerd ben gelopen ... maar waar de energie vinden om het gebaande pad terug te volgen en opnieuw te beginnen. De pot mayonnaise die kapotvalt op de vloer na een hele voormiddag poetsen ... 's nachts een verkeerde afrit nemen en doelloos verderrijden in de hoop ergens een herkenningspunt te ontwaren ... dat deken van verstomming dat op je lijkt te vallen ... de weinige resterende kracht die lijkt weg te stromen zodat je je wil verstoppen en wegkruipen ... mama! Mijn verbazing neemt toe bij elk woord dat ik zoveel negativiteit hier durf neerpennen ... het vloekt met mij ... ik ben een optimist ... tot in de ... Sorry pun was intended. Maar het is waar.

Dag en nacht verschil. Letterlijk. Overdag is mijn geest helder. Ik heb energie. Ik ben gefocussed. Ik leef in het nu, zelfs tijdens het poetsen lol! (aha een zweem van een glimlach ;)

Na een uitzending van Oprah met oa Louise Hay (cfr blog van Claudine) had ik weer een paar mooie steentjes gevonden. Er  werd oa gesproken van een "wensenbord" ... Ik herdoop het meer in een energiebord. In mijn geval een kartonnetje waar ik volgende doelen zo netjes mogelijk op heb neergepend:

Ik wil gezond én oud worden.

Ik wil mijn kinderen een warme en liefdevolle opvoeding geven.

Ik wil een harmonieuze liefdevolle relatie met mijn man.

Ik wil een harmonieuze liefdevolle relatie met mijn familie.

Ik wil mijn leraar-zijn optimaliseren.

Dat zijn de doelen waar ik mij op wil focussen, daar wil ik mijn energie op richten ... en het geeft mij een goed gevoel. Die gerichtheid. En alhoewel verre van perfect ... het vloeit, het kabbelt ... ik weet dat ik richting de zee stroom ...

Maar waarom dan die nachten ... vermoeidheid alleen knaagt zo niet ... er is wel degelijk meer aan de hand. Mijn lichaam protesteert ... mijn ziel?

Ademhalen ... 

Een stuk frangipanetaart, deze middag gebakken met de kids ... :)

Een nachtje rust ...

Geduld ...

Geluk ...

Genieten van de kleine dingen ...

Dankbaarheid ...

En nog maar eens diep ademhalen ... en voortgaan.

22:51 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

02-10-08

hartje

Mijn hart is geslaagd voor de test ... nu nog hopen dat dit het begin is van nog meer goed nieuws!

 

22:23 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

01-10-08

plaatjes kijken ...

Morgen gaan we nog eens plaatjes kijken op den berg. Nog eens kijken wat die lieve pacmannetjes hebben kunnen bereiken daarbinnen. Ik voel jullie nog altijd ... dus ik hoop dat jullie ook nog iets nuttig  doen behalve mij mijn k* emmertje wat dichter doen schuiven ... Ondertussen wordt mijn hart ook nog eens gechecked op tekenen van verval ... De resultaten zijn waarschijnlijk pas voor volgende week donderdag, dan ben ik op het appel bij mijn "wijze".

23:13 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

30-09-08

"Opvoeden ...

tegen wil en dank" ... las ik ooit eens ergens... Er zijn zo van die dagen dat alles zo vlotjes loopt. Iedereen zit op dezelfde golflengte en je danst de dag door op dezelfde melodie.

Die melodie vond ik vandaag toch niet met mijn dochtertje. Nu heb ik jullie al verteld over de valse noten en hoe ik die toen toeschreef aan de duiventil van "opvoeders" ... maar vanavond weet ik het even niet meer. Speel ik wel de juiste muziek voor haar? Waarom al die ruis? Ze is een kleuterpubertje ... denk ik soms ... dat uitdagen, grenzen proberen verleggen ... dat groeit er wel weer uit. Maar ik wil harmonie in huis lol! Geen puberende kleuters waar ik de taal niet van spreken kan? Later in hun "echte" pubertijd ook niet trouwens :)) En het ergste van allemaal ... ik herken mijzelf zo in haar strijd ... ik heb hem ook gestreden ... het is geen leuke strijd.

Slaapje doen ...  morgen met een nieuwe lei en een extra knuffel!

23:02 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

28-09-08

Tolle Eckhart

oss_guest_etolle_150x150

Heel boeiende gesprekken (klik foto)! Ik ga deze week op zoek naar één van zijn boeken.

Ik ben nog steeds op zoek naar stapsteentjes. Mooie steentjes die mij verder laten gaan.

Deze man wil ons leren in het heden te leven. Is dat niet één van de dingen die kanker ons ook dwingt te doen? Elk moment te grijpen. Ons verlossen van verleden en toekomst?

Problemen percipiëren als uitdagingen voor het heden.

Aanwezig zijn voor anderen, zonder te oordelen. Is dat niet wat wij verwachten tijdens onze verwerking van onze ziekte?

... Ons niet laten domineren door ons "ego" ...

Hier zouden wel veel steentjes te vinden kunnen zijn!

22:54 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

27-09-08

uit

Boekje uit en (hopelijk) chemo uit :)

Ik besef het denk ik nog niet goed lol ... nu mijzelf opkrikken voor het volgende traject op mijn berg... De operatie! Het boezemt me wel angst in. Niet zozeer dat ik mijn borsten laat amputeren. Meer de operatie op zich én wat ze dan nog kunnen ontdekken ... en dan kan ik hopelijk beginnen revalideren. Mijn lichaam terug opbouwen en aanvaarden . Maar de zorgen daarover schuif ik nog even aan de kant ... nu ga ik nog een maand genieten van elke dag een beetje meer energie, een beetje minder misselijk ... en evenveel moed!

There is your way

My way

and Koekiemosnter's way ...

21:23 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |