19-08-08

32

Ja, ja! Morgen mag ik weer genieten van een jaardagje.

Er zal alleen gepiekerd worden over de keuze van het restaurant, het menu, de taarten en (hopelijk lol ...)DE cadeautjes :)

Dus morgen allemaal mee blazen richting mijn 32 kaarsjes ;) Ik wens iets moois voor ons allemaal. Beloofd!

19:41 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

18-08-08

... eerst

... Ik probeerde mij vandaag te herinneren, wat er allemaal door mij heen ging die eerste weken nadat ik mijn bolletje gevoeld had. Eigenlijk bleef ik verdacht kalm, ahoewel er toch een paar stresskilootjes zijn afgevlogen :)

Ik zie me nog zitten bij de sociaal verpleegkundige. Heel vriendelijke dame, maar ze vertrouwde die kalmte toch niet echt. Maar dat is nu één van de voordelen van mijn karaktertje: relativeren. Heeft me tot nu toe goed geholpen om het Monster kalm te houden ... alhoewel het toch nog regelmatig eens met zijn klauwen slaat. Je leest het op alle blogjes. Die angst. Eerst om te genezen. Later om genezen te blijven ...

De weken zijn echt al voorbijgevlogen. Ik zie me nog zoeken naar woorden om het iedereen te vertellen. Bij sommigen ging het zo gemakkelijk. Anderen kreeg ik het maar niet gezegd. Sommigen wisten direct, als vanuit een tweede natuur wat gezegd, wat gedaan. Anderen zoeken nog altijd.

Op mijn werk. Dat was pas moeilijk. Héél veel collega's. Wie zeg je het. Wanneer zeg je het. Hoe? Ik stelde het behoorlijk lang uit. Tot er plots een roddel ontstond dat ik terug zwanger zou zijn. (Gynaecologie-stempel op afwezigheidsattest tijdens testen ? ;)

Toen heb ik maar een kort mailtje met de facts de wereld ingestuurd. HEEL MOEDIG. Vanaf dan was ik dat dan. Lol. Niets moedig. Was eigenlijk het beste wat ik ooit had kunnen doen. Sinds dan kreeg ik van alle hoeken een steun, ongelofelijk hoeveel kracht anderen ons kunnen geven. Het gaf mij vooral de kracht om te aanvaarden. Zo hard als ik probeerde de anderen duidelijk te maken dat ik niet Kim met kanker was, maar KIM. Zo hard hielpen ze mij om die kanker erbij te nemen. Stapje per stapje. Ok. Soms werd er ook wel gerend. :)

Ik ben nog altijd enorm dankbaar voor die lieve reacties van iedereen. Mailtjes, smsjes, kaartjes, telefoontjes, bezoekjes ... Erg dat je kanker moet krijgen om te beseffen hoeveel deugd zo'n (kleine) gebaren kunnen doen. Bij deze beloof ik plechtig:

Vanaf nu maak ik er een eer van, op het gevaar van zoetsappigheid en zeemzoeterige af, om mensen een hart onder de riem, een klopje op de schouder, een woord van prijs of troost aan te bieden. En dit zonder aarzeling. Zonder gepieker of die mensen daar wel mee gediend zijn. Baat het niet ... tja ...

20:36 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-08-08

Back :)

... Vandaag nog ff zielig gedaan. Morgen doen we weer mee :)

Het ergste is achter de rug. Viel eigenlijk goed mee deze keer. Ik krijg nu EMEND en NOVABAN tegen de misselijkheid. Dus dit keer gewoon de rest erdoor geslapen. Neulasta gekregen voor de witte bloedcelletjes. 1 dagje diarrhee. Voor alle duidelijkheid. We tellen toch af ze 4 down 2 to go

Alleen die vieze smaak in mijn mond bweuh. Daar mogen ze toch ook nog een wonderpil voor maken. De kauwgomindustrie doet ondertussen gouden zaken ... 24/7 steken er twee in mijn mond.

Maar voor alle duidelijkheid, ik ben niet zielig want ik kan nog echt genieten van mijn eten.

21:13 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

12-08-08

Verslaafd

... Ik geef het toe. Na kanker komt de volgende therapie. IK BEN FLUPQUE EN IK BEN VERSLAAFD ... aan bloggen lol.

Ge zou mij hier  moeten zien. Of gelukkig maar van niet. Afwisselend met één oog open, vechtend tegen de vermoeidheid (of te droge lenzen lol) ... maar toch nog even de blogjes lezen, tcoh nog even reageren en natuurlijk toch nog even snel iets schrijven.

Chemo is binnen. Ijs kon ik wel niet binnenhouden tijdens het oranje zakje (bweuh ... ander onderwerp).

't Was eigenlijk wel gezellig ... shhht niet dooorvertellen lol ... lekker veel gebabbeld met de andere "madammen", de verpleegsters en vrijwilligsters. Broodrecepten uitgewisseld ... volgende week eens uitproberen.

Nog geen bijwerkingen. Wie weet lol ...

CUall

22:13 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

11-08-08

chemo 4

Ja mannekes, we gaan weer voor een nieuwe portie. De afgelopen keren was ik toch wel elke keer een weekje bijeenveegbaar lol. Dus onder het motto (MMM daar moet ik nog even over nadenken haha ...) allez tot binnenkort dan maar ik ga mijn roze wolken alvast reserveren ... er is een wachtrij :s

 

20:21 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

10-08-08

Mallemolen...

... Gek hoe wachten een tweede natuur is geworden in die mallemolen van onderzoeken, dokterswijsheden, prikjes en foto's allerhande. Nog gekker de vanzelfsprekendheid waarmee we van de ene dienst naar de andere lopen voor nog een extra opinie over dat zieke lijf van ons.

Ik wiste onlangs de smsjes in mijn gesm. Mijn berichtjes waarmee ik aan het thuisfront liet weten dat er geen uitzaaiingen te vinden waren. Achteraf toch verbluffend hoe zelfzeker ik was. Helemaal alleen zou ik gaan naar de dokters en onderzoeken. Niemand mocht mee ... Wat een geluk dat er alleen maar "goed nieuws" volgde. Sinds ik de blogjes hier volg ... wat een naïviteit.

Ook chapeau voor alle bergbewoners. Overal werd ik warm onthaald, goed geholpen en sommigen waren zelfs zo lief om het goede nieuws direct te vertellen. Want geef nu toe, is er iets hatelijker dan zelf als laatste te weten te komen wat al die wijzen op ONZE fotootjes menen te ontdekken?

Alleen goed nieuws was het trouwens niet. Na mijn eerste gesprek met mijn "wijze" (eventjes stelenvan me-myself-and-cancer ) zat ik met een tumor van 2.5 in mijn rechterborst. Maar paranoïa, of wat het ook mocht wezen op dat moment. Ik voelde gelijkaardige steken flauwer maar toch duidelijk in mijn linkerborst. Bovendien had de huisarts er ook iets gevoeld. Maar de mammo noch echo geloofden mijn verhaal. Mijn wijze wel. Ze voelde het ook. Hoe moet je mij niet vragen. Ik voelde niets, allez alleen de steken dan. Haleluia voor de "wijzen" want ik kreeg een NMRI. Minder leuk. Plots heb ik VIER tumoren en verandert het verdict van borstsparend naar bilaterale mastedinges. Slik.

22:57 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-08-08

... verdict ...

Vanaf het moment dat de mammo's en de puncties uitgevoerd werden, was er ook de vraag naar de uitslag. Vrijdag mocht ik bellen. Zou  ik gaan werken? Ja, kon ik thuis blijven? Ik zag het mij al zeggen. Sorry ik kan vandag niet komen, ik ZOU kunnen slecht nieuws krijgen. De mogelijkheid om gewoon alles even uit te leggen kwam natuurlijk niet eens bij mij op. Typisch. Vooral sterk blijven.

Dus ging ik werken. Mijn man en ik keken elkaar nog even bang aan. Maar we vertrokken braafjes. Allebei de vertrouwde routines langs creches en scholen. Met auto's, bus en trein. Met op de achtergrond maar één gedachte. Laat het toch maar goed nieuws zijn ondanks al die slechte voortekenen. Want daar kwam het op neer. Zolang er niemand hardop zei waar het op stond, was er hoop ...

9.00 Ik posteer mij op de gang. Gewapend met Gsm en kaartje van de huisdokter.

9.45 Ik zit terug op de trein naar huis.

12.20 Bleitend met mama op de trein.

Die vrijdag is een huildagje. Ik, mijn man, mijn ouders. We hebben er recht op. We huilen. We praten. Maar pas op we vinden nog een lach bij momenten. Ik voel mij enorm gesteund. Ondanks de enorme angst, ik ben er klaar voor. Ik kan dit aan. Ik wil die kanker niet mijn leven laten beheersen. Maar eerst huil ik toch maar even door, want ik wil die kids van mij ZELF grootbrengen. En het is NIET EERLIJK. En waarom ik? En ik ben bang ... heel bang. En waarom nu al ... Waarom?

21:58 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |