09-11-08

All inclusive II

Velen zullen het waarschijnlijk herkennen. De "preoperatieve periode" ... iedereen wil nog eventjes afspreken, bellen, peilen naar je gemoedsrust, wat extra moed inspreken, ... Voordeel: de tijd kruipt zo niet voorbij. Nadeel: de confrontatie met de angsten en het medelijden die al deze lieve mensen ondanks hun goede wil, niet kunnen verdoezelen.

Maar dan komt het ziekenhuis. Het leven op de berg. Je kamertje, de briefing van de verpleegster ... het wordt op zijn minst gezegd wel wat onwennig lol.

Het liep tegen vijven aan en daar zaten we dan. Manlief, ik en mijn koffertje. Op een tweepersoonskamer, de éénpersoons bleken uitgeput. Mijn kamergenote bleek een iets oudere dame te zijn, in het gezelschap van haar man (?). Ze waren vooral geboeid door de televisie. Kon ik nog eventjes ontsnappen, vroeg ik aan de verpleegster. Nee, er moest nog geschoren, geprikt en gemeten worden. GESCHOREN??? Ja, ja. Geschoren. Maar ik heb nog helemaal geen haar! Dat zouden ze nog wel even zien. Het werd even stil ... en aha! Vier exemplaren van het harige type werden professioneel gelokaliseerd en vernietigd. Daarna moesten ook nog de vage restjes nagellak van mijn tenen (???) verwijderd worden. Bloeddruk ok. Plastisch chirurg kwam nog eventjes mijn lijf versieren met vreemde zwarte lijnen ... van mijn hals naar beneden ... vreemde cirkels op en rond mijn borsten ... compartimentering van mijn buik ... "Uw cupmaat zal wel drastisch verminderen." Euh??? Ok. Pamela is nooit mijn rolmodel geweest. Groot of klein,  verzorg mij maar goed. Plastisch chirurg weg. Bloed naar labo. Man naar ouderraad voor de halloweentocht... en daar zat ik dan. Zeven uur. Pyama aan. Tandjes gepoetst. Buurvrouw tv aan het kijken. Ditmaal met de kleinkinderen. Ok. Gelukkig had ik "De vliegeraar van Kabul" mee. Uitgelezen. Goedenacht (viel al bij al goed mee).

13:50 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-11-08

BEDANKT

Bedankt!

Voor al die lieve woordjes van iedereen. Ik kom zo snel mogelijk bij iedereen eens piepen ...!

16:24 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10 daagjes Berglucht - All inclusive I

We zijn tien dagen verder. Tien het lijkt zo kort, maar door de vele indrukken en ervaringen lijkt het alsof er samen met de verkiezing van Obama, er ook voor mij een heel nieuw hoofdstuk van de geschiedenis werd geschreven ...

Hoe het met me gaat? Goed! Ik kan terug lachen, zagen (het zeurvasten zal voor een andere keer zijn lol) ... IK ben terug. IK was er niet altijd in dat tiendaags avontuur, maar daarover later meer. Onkruid vergaat niet hè ... De operatie is goed gelukt, geen complicaties, de laboranten hebben geen verrassingen gevonden in het weggenomen weefsel. De chemo heeft goed werk geleverd. Geen aantastingen van de okselklieren. Desondanks hebben de wijzen hun strategie toch aangepast. Ik zal toch nog een vijftal weken bestraald moeten worden. Ach ja, we zijn nu al zo ver, dat kan er nog wel bij :) ... 

In deel twee zal ik wat meer vertellen over mijn ziekenhuisperikelen ...

 Ah ja ... dat héééééle oude vrouwtje dat kromgebogen door de straten (lees: haar eigen huisje) van Leuven waggelt met de armen een beetje naar buiten gericht (ze kan ze niet tegen haar zij verdragen) ... dat ben IK!!!! Lol! U weze gewaarschuwd haha!

 

16:20 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-10-08

gemodificeerde radicale mastectomie

Woensdag is het zover ... gemodificeerde radicale mastectomie ... ik herhaal het nog maar eens. Ik weet niet of het volledig tot me doordringt. Ik ben kalm, rustig, ik lijk er vrede mee te hebben. Mijn borsten zelf ook lol, voor het eerst sinds lang lijden ze niet aan de vreemde pijntjes van allerlei soort. Geen stekende, geen zeurderige, geen kloppende, geen trekkende. Niets. Zeer rustgevend voor de verandering.

Ik verzamel pyama's en slaapkleedjes. Ik keur onderbroeken op zedige degelijkheid. Ik ruil de inhoud van de zomerkleerkast met die van de winter ... Verbaas mij over de stilte in huis zonder kids (zijn bij oma en opa). Lunchafspraak met een goede vriendin ...

En op de achtergrond héél zachtjes een vleugje angst. Angst voor de narcose. Voor eventuele verborgen geheimen van het kankermonster in mijn lichaam. Voor de reconstructie( lichaamseigen weefsel uit de buik). Voor de pijn. Voor de revalidatie. Voor het aanvaarden van de veranderingen die gaan plaatsnemen in mijn leven. De te voorziene, de onvoorziene ... Voor manlief en hoe hij dit alles een plaats zal kunnen geven. Maar héél zachtjes ... Ik heb er vrede mee ... hoop ik lol. 

Wish me luck! I hope I'll be back soon ...

16:48 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

18-10-08

Martha Beck's Anti-Complain Campaign

omag_200710_complain_125x163

Zeuren, klagen, ventileren ... iedereen doet dat, toch? Mijn aandacht was in ieder geval getrokken. Niet dat ik werelds grootste zeurpiet ben (ook al zou manlief misschien een wenkbrouwspier durven trainen bij het lezen van dit postje lol), verre van hoop ik toch haha. Maar zo'n campagne (link onder prentje) ... kan niet oninteressant zijn ... al hoopte ik er misschien stiekem een verweer te vinden tegen het gezeur rondom mij ... ik botste op een spiegel met een uitdaging ... wat doe ik met het mijne? Wel mijn laatste uitdaging was "zen" blijven ... rustig ademhalen ... in en uit ... het, neen MIJN leven gaat verder ... niet uit balans raken ... niet het grote gelijk willen halen ... liefde! En dan maar hopen dat de zen lang genoeg kon duren tot er tijd was om te ventileren bij manlief, ouders, vriendinnen, collega's ... al naargelang de bron van het ongenoegen :)

Maar nu vertelt die lieve dame over een nieuwe uitdaging ... een "zeurvasten". Niet meer luidop luchten van het hart. Niet meer zagen. Niet meer klagen. Twee richtingen kan het uit zo blijkt. Ofte wel verlies je de uitdaging en ontploft de zen. Of je kanaliseert al die negatieve energie naar een waarachtiger zen. Piece of cake anyone?

Het spreekt me wel aan moet ik toegeven, maar of ik hier "vrouw" genoeg voor ben? Ik wil het wel proberen. Eerlijk is eerlijk. Ventileren voelt goed ... maar er zit waarheid in wat ze zegt ... trop is teveel en ... helemaal opluchten doet het ook niet dat zeuren ... eenmalig ja, maar de blijvende ergernissen? De "zeurpaardjes"? Op stal zetten dan maar?

22:41 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

15-10-08

Keuzes ...

Daar draait het dezer dagen om. De keuzes die voor jou gemaakt worden door het leven ... de keuzes die je onbewust sturen ... de keuzes die voor je staan en soms zo moelijk te nemen zijn. Keuzes.

Ik kies dan toch voor de reconstructie met lichaamseigen weefsel ... het was een moeilijke beslissing, en ze is niet van harte genomen ... maar ik heb rust nu. Ik hoop dat ik die rust behouden kan na de operatie en het "wat als" -monster uit mijn buurt blijft.

Ik kies niet voor de vermoeidheid. De vermoeidheid kiest voor mij ... grrr ... maar een beetje kan ik nog wel kiezen. Ik kies niet voor oververmoeidheid. Niet voor een extra kan koffie. Ik kies voor recuperatie.

Maar nu moet ik dus ook kiezen waaraan ik die kostbare uurtjes energie schenk? Mijn gezin is mijn prioriteit. Er schiet niet veel meer over na zo'n dagtaak ... al zeker niet als er buikgriep infiltreert in ons huisje ... Ik kies voor een dagboek, een ouderwets in een mooi roze etui met donkerroze borduursel ... Ik kies voor lezen in "De kracht van de stilte" van Eckart Tolle ... En hier kom ik ook nog wel langs, maar niet meer dagelijks ... Ik kies voor vriendschap, de oude en de nieuwe ... Ik kies voor informatie over gezondheid en spiritualiteit ... kleine beetjes ... kleine stapjes ... Ik kies voor diep in en uitademen ...

21:05 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

09-10-08

beeeeetje gerustgesteld :)

OK! Wat hebben we vandaag geleerd Piet?

1. Bloedvaten in buik zijn ok.

2. Wijze is tevreden over verloop chemo.

3. Op den berg kijken ze graaaaaaag tv ... nog meer plaatjes van mijn torso gemaakt door een variëteit aan technologische hoogstandjes.

4. Mijn bloed is zeer in trek. Vandaag: de stollingsgraad. ok!

5. Anesthesisten zijn een vreemd volkje. Eerst diep in de ogen kijken, dan tong uitsteken? Vervolgens zijn tip voor een gezond leven: drie glazen rode wijn per dag. Ok?

Santé!

 

21:20 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |