13-09-08

the power of belief ...

http://www.wholeliving.com/portal/site/bs/menuitem.539e07...

Rust. Ik kan bij momenten echt genieten van de rust in mijn leven. Er is niet altijd gepieker. Angst. Rusteloosheid. Zoeken. Af en toe is er gewoon rust in mijn hoofd ... Mijn lijf zit wat moeilijker, dat voelt altijd wel wat gespannen. Chemo? Stress? De gewone vermoeidheid van een dagje vol van ditjes en datjes? En deze rust geeft me weer een duwtje richting "spiritualiteit", naar gezonder, naar echter leven. Niet een "moeten" zoeken, maar een "willen" mijn weg zoeken. Mijn weg zoeken tussen al die "wijsheid" in boeken, kranten, internetsites en er hopelijk vinden wat mij kan helpen in dit leventje.

Zo was er onlangs een uitzending van Oprah (Sinds september terug in het land is, is ons langslaperig gezinnetje noodgedwongen 's morgens een pak vroeger uit de veren. Dus nu ben ik fan geworden van het Oprah-ontbijten Knipogen ) over reïncarnatie. En waar ik vroeger gewoon zou genoten hebben van het sensatie-aspect, was ik nu echt wel een beetje ... onder de indruk zeg maar. Heb zelfs gezocht op internet naar een hypnosetherapeut in het Leuvense :)

En zo glijd je dan ongemerkt over de grens van rust naar onrust, naar een uit evenwicht geraakt wereldbeeld dat mij weer dwingt om mijn zekerheden in twijfel te trekken en een beetje terug op te bouwen. Maar welke stenen ik ga gebruiken? Daar moet ik nog even naar zoeken. En om eerlijk te zijn. Misschien vind ik dat eigenlijk wel niet zo erg.

PS

Ik weet niet wie er helpen blazen heeft, maar daar zat toch een stevig paar longen bij ... of vele kleintjes ... Een zalig zacht weertje gisterenavond. Het begon nog beter dan ik durfde hopen. Bovendien kwam manlief met verse mosseltjes thuis. Hij is gek op mosselen en maakt ze dan ook met plezier en liefde voor ons klaar. Daar kan ik nu eens echt van genieten na zo'n drukke dag met de kids. En het leuke is dat dankzij dat ontspannen genieten van deze onverwachtse luxe er een soort magie ontstaat waar zelf oververmoeide kleuters niet ongevoelig voor kunnen blijven ...

En als kers op de taart de kermis! Lekker bijgepraat met mijn vriendin. Veels teveel gesnoept (een ijsje én smoutebollen!), maar niet te zat hoor Sanne. De wilddraaiende toestanden hebben we gelaten voor wat ze waren ...

 

21:40 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

12-09-08

What a beautifull day ...

Nee, het weer niet. En ok het was wat hectisch deze ochtend met én mijn grootmoeder én mijn schoonouders én manlief én zoonlief die allemaal wat zenuwachtig leken (wat dan weer met het weder te maken zal hebben gehad lol) ... Maaaaaaaar

Ik begin verslaafd te raken aan die videootjes haha. Ja ik weet het lol ... weer een extra verslaving.

Ok, ok i'll come to the point. Mijn gsm is terug!!! Ik had het nooit durven dromen. Na het tevergeefs bellen naar delijn en de politie, toch ook nog eventjes naar de apotheker gebeld waar ik die dag nog was geweest. BINGO. Ik hou van eerlijke mensen! Ik ga daar zeker nog een doosje mercikes gaan binnensmijten dit weekend. Echt fantastisch dat ik mijn gsm terug heb. Al mijn fotootjes en filmpjes van de kids ... telefoonnummers ... nieuw nummer ... om van de kost van een nieuwe nog te zwijgen! Ik kon er echt niet van slapen en bijgevolg manlief ook niet .... hmmm dat kan die zijn brommerigheid vandaag ook wel verklaren, want elke tien minuten werd hij terug uit zijn eerste slaap gehaald door een paniekerige vrouw die haar dag van minuut tot minuut bleef herhalen in de hoop op een ingeving. Aiaiaiaiaiai :))

En nog wat goed nieuws. Volgens mijn ziekenfonds heb ik een goede kans dat ze mijn reconstructie gaan terugbetalen. Ik durf er mij nog niet helemaal in verheugen, want als ik dan uiteindelijk toch die centjes (3000 euro Verstomd ) zelf moet ophoesten, zal het des te pijnlijker zijn. Dus voorlopig alleen nog wat voorzichtige blijdschap.

Allez en, ja ja :) , én ik mag deze avond ook nog lekker iets gaan drinken met een toffe vriendin! Dus iedereen blazen naar de regenwolken, blaas ze maar richting euh wat zullen we zeggen, nee beter nog blaas ze maar kapot! Dan is er misschien een waterkansje op een droog kermis-leuven-bezoek! Allemaal een even fantastisch weekend gewenst!!!

16:14 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

11-09-08

Geen pippi ...

Neen tricky ... ik ben geen pippi-fan. Ze is wel erg guitig en speels hè, maar af en toe is ze wel heel ondeugend hè. Ik ben te braaf voor pippi. Zelfs als kind al lol. Kijken naar /lezen over deed toen ook mijn mond openvallen. Dat mag toch niet! Haha. Geen wonder dat ik leerkracht ben geworden. 

Geef mij maar Bert. Zo nen braaaaaaave :)

Mijn dochter en ik zijn echt fan van Bert. Mijn man zit dan weer bij de Ernie-club lol.

... ook ik moest vandaag weer eens naar de bergen om wat bloed te laten prikken. Man, die associaties met chemo worden met de dag sterker en sterker ... Gelukkig dat de verpleegster niet in "hare babbel" was, want ik had al mijn concentratie nodig om niet te moeten k...

 

Verder is het echt mijn dagje niet geweest. Ben mijn gsm kwijtgespeeld Roepen Ik hoop m nog terug te vinden. Maar de kans is klein zeker. Vloeken.

 

En toch nog even eindigen met een leuke noot: Mijn dochter heeft (met een beetje hulp van de papa) haar speelgoed opgeruimd. ALLES! (Ze kreeg geen snoep meer lol ... ze heeft het tot na het avondeten volgehouden. Toen werd haar suikerverslaving haar teveel. Ze wou een dessert!)

21:17 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-09-08

Showtime

DSC02407klein

Hebben we alles?

DSC02409klein

 Propere handjes.

DSC02416klein

Het deeg!

DSC02425klein

Onze koekjes voor ze in de oven gaan.

DSC02427klein

Oven voorverwarmen.

DSC02428klein

Mama! Vuil! Inderdaad man...

DSC02430klein

Héél vuil!

DSC02432klein

Poetseeeeeeeen! :)

DSC02436klein

En dan luttele seconden voor de koekiemonsterivasie! :))

Sorry mannen ... alles is op hahahahaha!

22:09 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

09-09-08

Morgen ...

Morgen ga ik koekjes bakken! Wel nog met zo'n voorgemixed pakje waar niks mis mee kan gaan. Maar toch, morgennamiddag gaan wij lekker met de kids koekjes bakken. Misschien proberen we in het weekend wel eens "the real thing" vanaf nul ;) En ik ga proberen de resultaten via een fotootje te laten zien :)) Nieuwe doel in het leven: Nigella worden lol of Martha Stewart (Van Gogh  en co zijn echt niet aan mij besteed, allez kijken wel, aankomen no way ;)

PS: Na mijn frustraties van gisteren, ga ik morgen profiteren van een totaal hulpvrij dagje! Hehe ;)

19:47 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

08-09-08

frustratie

... één van de meest frustrerende dingen tot nu toe vind ik, is de opvoeding van mijn kinderen.

Al voor ik ziek werd, was mijn huis al een duiventil. Familie en vrienden lopen in en uit en meestal ;) vond ik dat maar best zo'n levendigheid. Bovendien kwam iedereen meestal om te helpen. De kinderen opvangen, strijken, schilderen ... fantastisch toch ... Maar alles heeft een keerzijde, reken maar.

Een paar weken voor ik mijn diagnose kreeg, hoor ik het mij nog voorzichtigjes opperen ... zoveel hulp heb ik toch eigenlijk niet nodig hoor ... En nu? Ik heb nog nooit zo mijzelf en mijn gezin in de veilige handen van al die helpende handen gelegd. En het ergste is, ik zie het einde nog niet direct in zich. Die operatie met okseltoilet aan beide armen, de reconstructie ... het wordt zeker niet evident die revalidatie. Ik zie jullie allemaal al de wenkbrouwen fronsen. Waar zaagt ze nu over? Teveel hulp???? JA! lol Erg hè. Klinkt ondankbaar hè. Maar geloof mij, dat is verre van de bedoeling!

Mijn kinderen zijn nog zo klein en ik begin echt te zien dat zo'n duiventil aan waarden, regels en gewoontes niet zo gezond zijn. Het is zo frustrerend als ik hen bezig hoor. Ik wil mijn stempel zo graag op hun opvoeding drukken. Tonen wat ik belangrijk vind.

Mijn dochtertje voelt nu al perfect aan wanneer mama toch de fut niet heeft om bepaalde "stoutigheden" af te straffen, dat oma's en opa's het zo nauw niet nemen met snoep, slapen gaan, opruimen en die soms wel héél stoute mond van haar, dat papa toch wel heel gemakkelijk te vermurwen is ...

Ja, dan vloek ik al wel eens. Dan heb ik schrik dat ik in al die verwarrende signalen, kinderen aan het opvoeden ben tegen al mijn waarden van stabiliteit in. Niet dat ik het allemaal zoveel beter kan hoor :) Verdomd moeilijk een goede mama proberen te zijn, maar al die verschillende opvoedingsstijlen door elkaar, kan dat wel goed zijn?

Maar kom, de goede weken staan voor de deur ... ik kan weer elke dag wat meer mijn mama-rol opeisen. En liefde krijgen ze uiteindelijk van ons allemaal in overvloed ;)

23:06 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

07-09-08

pyamadaagjes

Zo, het ergste hebben we weer achter de rug. Geen details, Pavlov is nog een beetje te krachtig ;)

Vandaag is weer één van die dagen hoezeer ik besef dat ondanks de misère die het "monster" met zich meebrengt, dat ik toch tot de gelukkigen behoor met al die lieve mensen rondom mij. Ogen openhouden voor al die madammen die er soms helemaal alleen voorstaan, soms ook met kleine kindjes ... voor hun zijn het toch héél andere pyamadaagjes.

Vandaag wordt weer mijn laatste pyamadagje. Tussen het misselijk zijn door begint mijn brein weer te plannen, organiseren, fantaseren ... moest mijn lijf meewillen, er zou wat stof opvliegen :) Het omzetten van die energie in de dagelijkse realiteit is wat gezapiger. Dus planning voor morgen: pyama uit, eten, af en toe een dut, beetje met de kids spelen, en spelen in ons lieve blogwereldje .

PS: De operatie kan niet veranderd worden. De wijzen vertrouwen, er is geen andere weg in dit geval.

15:59 Gepost door flupque in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |